De jeugdwet heeft een beweging voor ogen. Deze beweging draait voor een belangrijk deel om het ‘normaal’ maken van de manier waarop we naar afwijkend gedrag bij kinderen kijken. Tenminste, dat is hoe we dat nú nog noemen. We kunnen ons beter afvragen waarom we afwijkend gedrag als een probleem zien. Om deze beweging te kunnen maken is het essentieel om te kijken wat kinderen nodig hebben vanuit de directe omgeving, zoals thuis en school. Hulpverlening inzetten? Graag zo vroeg mogelijk en alleen wanneer dat ook echt nodig is. En als dat nodig is, dan spelen scholen een cruciale rol.

Abnormaal? Vertel me liever wat normaal moet zijn.

De jeugdwet heeft een beweging voor ogen. Deze beweging draait voor een belangrijk deel om het ‘normaal’ maken van de manier waarop we naar afwijkend gedrag bij kinderen kijken. Tenminste, dat is hoe we dat nú nog noemen. We kunnen ons beter afvragen waarom we afwijkend gedrag als een probleem zien. Om deze beweging te kunnen maken is het essentieel om te kijken wat kinderen nodig hebben vanuit de directe omgeving, zoals thuis en school. Hulpverlening inzetten? Graag zo vroeg mogelijk en alleen wanneer dat ook echt nodig is. En als dat nodig is, dan spelen scholen een cruciale rol.

Het onderwijs is op dit moment druk bezig om vanaf 11 mei de scholen weer gedeeltelijk te openen. Ondertussen krijgen de kinderen nog op afstand onderwijs en zetten docenten zich in om met alle kinderen in contact te blijven. Daarbij is het belangrijk dat alle kinderen in beeld blijven.

Ook als vader merk ik hoe belangrijk het onderwijs voor mijn kinderen is. Ze missen nu niet zozeer alleen de lesstof, maar vooral alle persoonlijke contacten. Een praatje met de leraar en het spelen met de andere kinderen. De Corona-crisis laat heel duidelijk zien dat het onderwijs in de kern een relationele werkelijkheid is. Het is belangrijk dit inzicht ook na deze crisis vast te houden.

Het onderwijs is een essentiële oefenplek waar kinderen dagelijks samenkomen en zichzelf ontwikkelen. Een soort minisamenleving. En het ondersteunen van deze minisamenleving is precies de kern waar het binnen de programmalijn Onderwijs en Zorg om draait.

Initiatieven moeten verschil maken!
Samen met de programmalijnraad en betrokkenen uit het onderwijs wordt een afwegingskader gemaakt om te bepalen welke projecten en initiatieven er in aanmerking komen voor ondersteuning vanuit Foar Fryske Bern. De keuzes zullen worden gemaakt op inhoud en niet op (bijvoorbeeld) leeftijd, financiën of soort problematiek. We gaan kijken waarmee we voor kinderen het grootste verschil kunnen maken. En dat doen we over de kaders van de bestaande systemen heen.

De initiatieven moeten ervoor zorgen dat de omstandigheden waardoor kinderen nu in de jeugdhulp terecht komen, worden ondersteund of opgelost door de directe omgeving van de kinderen. Oplossingen die bestaande problemen voorkomen of deze problemen op een nieuwe manier weten te adresseren.

Op een rij:

Wil je hier meer over weten?