Een samenleving krijgt de uitvallers die het verdient.

Het enorme aantal kinderen dat jeugdhulp nodig heeft is een symptoom van de samenleving die we zelf hebben gebouwd. Onze medische en individualistische blik op de ontwikkeling van het kind is onderdeel van het probleem. Hulpverleners en de overheid worden momenteel geacht de mouwen op te stropen om ‘afwijkingen’ van de norm zo vroeg mogelijk te vinden en ingrijpen te legitimeren. We moeten echter de variëteit leren waarderen. Fysieke ingrepen, zoals werken met kleinere klassen, zijn een effectievere vorm van collectieve preventie.

Het enorme aantal kinderen dat jeugdhulp nodig heeft is een symptoom van de samenleving die we zelf hebben gebouwd. Onze medische en individualistische blik op de ontwikkeling van het kind is onderdeel van het probleem. Hulpverleners en de overheid worden momenteel geacht de mouwen op te stropen om ‘afwijkingen’ van de norm zo vroeg mogelijk te vinden en ingrijpen te legitimeren. We moeten echter de variëteit leren waarderen. Fysieke ingrepen, zoals werken met kleinere klassen, zijn een effectievere vorm van collectieve preventie.

Lees het artikel op Tijdschrift CDV

Wil je hier meer over weten?